Gong Fu Cha

Autor: Łukasz Janik Temat: Wiedza o herbacie Z dnia:

Gong fu cha, traktowane często jako “chińska ceremonia herbaciana”, to w rzeczywistości sposób przygotowania herbaty mający na celu stworzenie niepowtarzalnej atmosfery, pozwalającej gościom na delektowanie się każdym aspektem herbacianego spotkania. Spotkanie gong fu cha celebruje zarówno samą herbatę, jej smak, aromat i wygląd liści, jak również oprawę w postaci stanowiska do parzenia herbaty, ceramiki i akcesoriów.

Historia stylu gong fu nie jest jeszcze dokładnie przebadana. Większość osób zajmujących się kulturą herbaty w Chinach jako kolebkę stylu wskazuje południowe prowincje Guangdong oraz Fujian, znane z wysoko rozwiniętych zwyczajów związanych z piciem herbaty. Uważa się powszechnie, że początki stylu gong fu cha sięgają XVIII stulecia. Obecnie jest to jedna z najpopularniejszych metod przygotowania herbat chińskich, rozpowszechniona już nie tylko w swojej kolebce, ale na całym obszarze Chin (również w tych prowincjach, które historycznie ubogie były w kulturę picia herbaty), na Tajwanie i wśród chińskich społeczności na całym świecie. Obecnie, gong fu cha, jako jeden z podstawowych sposobów przygotowania herbaty jest wykorzystywana współcześnie przez herbaciarzy.

Nazwę stylu gong fu cha można przetłumaczyć m.in. jako „herbata przygotowana ze zręcznością i umiejętnością”. Wielu początkujących herbaciarzy właśnie przez to tłumaczenie wydaje się być onieśmielonych i nabiera przekonania, że jest to sztuka dostępna jedynie nielicznym i wtajemniczonym, ale nic bardziej mylnego. Popularność tego stylu parzenia pokazuje, że jest to metoda dostępna dla wszystkich i wcale nie oznacza, że do jej opanowania potrzeba wielu lat nauki.

Jednym z podstawowych założeń gong fu cha jest parzenie w stosunkowo małych naczyniach raczej dużej, jak na ich objętość, ilości herbaty. Dzięki temu możemy poprzez serię krótkich zaparzeń uzyskać wiele naparów z jednej porcji liści. Pozwala to zaobserwować, jak smak herbaty ewoluuje wraz z kolejnymi zaparzeniami, jak zmienia się jego intensywność i barwa. To doskonały sposób na to, aby w trakcie spotkania herbacianego to właśnie herbata znajdowała się w centrum uwagi, ponieważ parzenie przebiega nieustannie.

Najczęściej używanymi naczyniami są czajniczki oraz gaiwany, dzbanuszki do zbierania gotowego naparu, zwane „morzem herbaty”, oraz czarki, odpowiednio małe. W wielu rejonach przygotowanie herbaty odbywa się na specjalnej tacy (chapan) wyposażonej w zbiornik na wodę. W innych miejscach z kolei, preferowane jest aranżowanie przestrzeni do parzenia bez użycia tacy.

Nie istnieje standard parzenia metodą gong fu cha. Mówiąc o „krótkich parzeniach”, „większej ilości liści”, „małych naczyniach” odnosimy się do tego, co znamy z naszego zachodniego stylu parzenia herbaty. Istnieje wiele rozbieżności w przygotowaniu herbaty metodą gong fu cha w zależności od szkoły, herbaty i indywidualnych upodobań parzącego. Wszystko, jak to już bywa w herbacie, sprowadza się do konieczności zdobycia własnego doświadczenia, czy to poprzez uczestnictwo w spotkaniach herbacianych, czy też samodzielne próby i spostrzeżenia.